உலக வரலாற்றில் மிகவும் அதிகமாக விவாதிக்கப்பட்ட மற்றும் ஆராயப்பட்ட நிகழ்வுகளில் ஒன்றாக இயேசு கிறிஸ்துவின் சிலுவை மரணம் காணப்படுகிறது. சுமார் 2000 வருடங்களுக்கு முன்னர் இடம்பெற்ற இந்தச் சம்பவம், இன்றும் கோடிக்கணக்கான மக்களின் வாழ்வியலில் பாரிய தாக்கத்தைச் செலுத்தி வருகின்றது. இயேசுவின் வாழ்வு மற்றும் அவரது மரணம் வெறும் நம்பிக்கையைச் சார்ந்தது மட்டுமல்ல, அது தகுந்த வரலாற்றுச் சான்றுகளையும் கொண்டுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.
வரலாற்று ஆசிரியர்களின் சான்றுகள்
கிறிஸ்தவமல்லாத பல இராஜதந்திரிகள் மற்றும் வரலாற்று ஆசிரியர்கள் இயேசுவின் சிலுவை மரணத்தை உறுதிப்படுத்தியுள்ளனர். கி.பி. 116 இல் வாழ்ந்த ரோமானிய வரலாற்று ஆசிரியர் டாசிட்டஸ் (Tacitus), தனது 'Annals' நூலில், பொந்தியு பிலாத்துவினால் கிறிஸ்து மரண தண்டனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டதைப் பதிவு செய்துள்ளார். அதேபோன்று, யூத வரலாற்று ஆசிரியர் ஜோசிபஸ் (Josephus) மற்றும் ரோமானிய ஆளுநர் இளைய பிளினி (Pliny the Younger) ஆகியோரின் குறிப்புகளும் இயேசு என்ற வரலாற்று நபர் வாழ்ந்ததையும், அவர் சிலுவையில் அறையப்பட்டதையும் உறுதிப்படுத்துகின்றன. குறிப்பாக, யூத மத நூலான 'பாபிலோனியன் தால்மூட்' (Babylonian Talmud) கூட பஸ்கா பண்டிகையின் போது இயேசு தூக்கிலிடப்பட்டதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றது.
வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனங்களும் நிறைவேற்றமும்
இயேசு ஏன் மரித்தார்? என்பதற்கு வேதாகமம் ஆழமான விளக்கங்களைத் தருகின்றது. இயேசு பிறப்பதற்கு சுமார் 700 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஏசாயா தீர்க்கதரிசியினால் "அவர் நமது அக்கிரமங்களினிமித்தம் நொறுக்கப்பட்டார்" என முன்னறிவிக்கப்பட்டது. சங்கீதம் 22 இல் விவரிக்கப்பட்டுள்ள "கைகளையும் கால்களையும் துளைத்தார்கள்" என்ற வரிகள், சிலுவை மரண தண்டனை நடைமுறைக்கு வருவதற்கு முன்பே தாவீது அரசனால் தீர்க்கதரிசனமாக எழுதப்பட்டவை என்பது வியப்புக்குரியது. மனிதகுலத்தின் பாவங்களுக்குப் பரிகாரமாகத் தன்னைத்தானே பலியாக ஒப்புக்கொடுத்ததே சிலுவை மரணத்தின் தெய்வீகத் தளம் என வேதாகமம் விவரிக்கின்றது.
சிலுவை ஒரு முடிவல்ல, ஒரு தொடக்கம்
இயேசுவின் மரணம் ஒரு தோல்வியாகக் கருதப்படாமல், அது ஒரு புதிய தொடக்கமாகவே பார்க்கப்படுகிறது. அவர் மரித்து, அடக்கம் பண்ணப்பட்டு, மூன்றாம் நாளில் உயிர்த்தெழுந்தார் என்பதைப் பவுல் அப்போஸ்தலர் உள்ளிட்ட ஆரம்பகாலச் சாட்சிகள் உறுதிப்படுத்தியுள்ளனர். வெற்றுக் கல்லறை மற்றும் 500 க்கும் மேற்பட்டவர்கள் உயிர்த்தெழுந்த இயேசுவைக் கண்டமை போன்ற காரணிகள், அக்காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த மக்களிடையே பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தின. இன்றும், இந்தச் சிலுவை மரணமும் உயிர்த்தெழுதலும் அன்பின் மற்றும் மீட்பின் அடையாளமாக உலகெங்கும் போற்றப்படுகின்றது.
